Да пачатку XIX стагоддзя царква былога жаночага манастыра стаптаўся і яе меркавалася скасаваць і разабраць. Памешчыца, палкоўніца Ганна Лукинична Шышкова (бабуля па маці дзекабрыста Міхаіла Аляксандравіча Назімаву) звярнулася ў Сінод з просьбай дазволіць ёй аднавіць мураваную царкву ў імя Успення Найсвяцейшай Багародзіцы на ўласныя сродкі. Да 1809 году пачаліся будаўнічыя працы, прычым царква была не перабудавана, а выбудаваная нанова.
У 1810 г. Царква Успення была выбудаваная, а ў 1811 году асвечана. Храм пабудаваны каменным з двума прыбудоўкамі: паўднёвым – у імя Азнакі найсвяцейшай Багародзіцы, паўночным – у імя Нерукатворнага Вобраза. Сама царква была халоднай, прыбудоўкі абаграваліся, ўнутры і звонку сцены атынкаваныя, дах жалезная. Да поўдня ад царквы пабудавана мураваная званіца.
Царква Успення з Полонища знаходзіцца ў межах сцен вакольнага горада. Пабудавана на ўзвышшы.
У 1862 годзе на паўднёвы ўсход ад царквы пабудавана драўляная пакрытая дошкамі вартоўня. У 1864 г. намаганнямі царкоўнага старасты купца Паўла Лявонава фасады царквы пафарбаваныя светла-блакітны клеевой фарбай. Вакол царквы і званіцы зроблены новы драўляны празрысты плот. Кутняе становішча займае храм у імя Успення Багародзіцы, на поўдзень ад размешчана званіца. Храм у плане прамавугольны са скругленымі кутамі.
У 1867 г. іканастас Чацверыкоў вычышчаны, а іканастас паўднёвага прыбудоўкі вызолочен “чырвонага золата”. У 70-я гады XIX ст. валодання царквы пашыраліся, што давала магчымасці для будаўнічай дзейнасці.
Іканастас галоўнай царквы меў даўжыню 8,5 метра, вышыню – 4 метра, іканастасы паўднёвага і паўночнага прыбудовак – даўжыню 4 метра, вышыню 3,5 метра.
Пасля рэвалюцыі 1917 года царква Успення з Полонища была зачынена. У гады савецкай улады ў храме размяшчаўся архіў. У перыяд перабудовы (1985-1991 гг.) У царкве размяшчаўся маладзёжны тэатр і малітоўны дом царквы Эмануіл. З 1991 года храм перададзены Пскоўскай епархіі і ў цяперашні час гэта дзеючая царква.
Царква мае вялікае значэнне для гісторыі архітэктуры Пскова, бо з’яўляецца адзіным у горадзе помнікам пачатку XIX стагоддзя ў стылі сталага класіцызму з асобнымі рысамі ранняга класіцызму. Квадратная, з аднаго кіраўніком у асяроддзі чатырох порцікаў, яна ўвянчаная вялікім купалам з шырокім барабанам, над якім узвышаецца крыж з дэкаратыўным ліхтарыкам. Ўяўляе гістарычную каштоўнасць быўшы пабудаванай коштам сваякоў дзекабрыста М.А. Назімаву.
Отзывов (0)