Музей, малюнак якога ўпрыгожыла самую буйную беларускую купюру. Вонкава ён вельмі нагадвае замак. Векавыя будынак хто толькі не займаў: у розныя гады тут знаходзіліся банк, рэдакцыя газеты «Рэвалюцыйная стаўка», музей пралетарскай культуры, гістарычны музей, абкам ВКП (б), а затым КПСС, рэдакцыя «Магілёўскай праўды». Мастацкія палотны пачалі абжываць будынак ў 1990-м. А з нядаўніх часоў – не толькі палотны. Работы народнага мастака Беларусі Паўла Васільевіча Масленікава, чыё імя дадзена музею, займаюць на другім паверсе цэлых чатыры залы. У першай зале – эскізы касцюмаў і дэкарацый да пастановак. Вялікія палотны, выкананыя ў тэхніцы станковага жывапісу – пейзажы Крыма, Балтыкі, Карпат – ўпрыгожваюць другі і трэці залы. Аўтар падарыў музею 125 сваіх работ.

Апошняе, недапісанае палатно Паўла Масленікава таксама захоўваецца ў Магілёўскім мастацкім музеі. У гэтым жа зале, стылізаваным пад майстэрню, – асабістыя рэчы: эцюднік, крэсла, мальберт, пэндзлікі і фарбы, баян – і рэдкія работы: эцюды з падарожжаў. Частка прасторы другога паверха адведзена акварэльных і графічным работ Канстанціна Гедды.

Калі Вы паднімецеся на трэці паверх, то на час забудзецеся, што прыйшлі ў мастацкі музей. Экспазіцыя «Захаваная спадчына» сабрала асаблівыя экспанаты. Прайшоўшы міма партрэтаў беларускіх асветнікаў (Еўфрасіння Полацкая, Георгій Каніскі, Пётр Мсціславец, Спірыдон Собаль) увагу наведвальнікаў звяртае на сябе велізарная фрэска «ПератварэннеГасподне». Гэта фрагмент насценнага жывапісу Бялыніцкага манастыра кармелітаў (датуецца 1761-м годам). Па суседстве з велізарнай рэліквіяй – фрагменты іканастаса з сусальнага золата, царкоўная адзенне, каталіцкія скульптуры.

У суседніх двух залах сабраны невялікія артэфакты, знойдзеныя ў Магілёве (крыжы, падсвечнікі, Евангелле, керамічныя вырабы, аклады ікон, якія служылі для іх ўпрыгажэнні і абароны ад выцвітання) і каштоўныя іконы XVI-XVIII. Першы паверх ўяўляюць зала зменных экспазіцый і пакой-сейф з галаграмай галоўнай хрысціянскай святыні Беларусі – Крыжа Еўфрасінні Полацкай.