У 1941 годзе ля вёскі Буйнічы праходзіла лінія абароны Магілёва. Змагаючыся супраць нямецкіх войскаў, воіны Чырвонай арміі перакрывалі дарогу Магілёў-Бабруйск. Пярэдні край абароны савецкай арміі праходзіў каля вёскі Буйнічы. 10 ліпеня немцы падвяргалі 388 полк масавым абстрэлам, а 2 дні праз савецкая артылерыя адкрыла агонь па праціўніку і нанесла адчувальныя страты.

Немцы, перайшоўшы ў наступ, накіравалі на пазіцыі Чырвонай Арміі дзясяткі танкаў. У выніку працяглага бою атрымалася спаліць і падбіць 39 варожых танкаў. Да 22 ліпеня Чырвоная Армія устойліва ўтрымлівала свае пазіцыі.

Падзеі, якія разгортваліся на Буйніцкім полі, у сваім ваенным дзённіку і рамане «Жывыя і мёртвыя» увекавечыў Канстанцін Сіманаў. У той час ён быў карэспандэнтам «Вестак» і знаходзіўся на поле бітвы 13 і 14 ліпеня. Для Сіманава гэтая камандзіроўка на фронт стала першай.

Лічачы свой удзел у бітве на Буйніцкім полі ў 1941 годзе самым галоўным падзеяй у сваім жыцці, Канстанцін Сіманаў завяшчаў развеяць свой прах над месцам бою. Гэта і было зроблена пасля смерці пісьменніка, а на полі ўсталяваны памятны знак.

Сіманаў пісаў: «… Я не быў салдатам, быў усяго толькі карэспандэнтам, аднак у мяне ёсць кавалачак зямлі, які мне век не забыць, – поле пад Магілёвам, дзе я ўпершыню ў ліпені 1941 гады бачыў, як нашы на працягу аднаго дня падбілі і спалілі 39 нямецкіх танкаў … ». Каб увекавечыць подзвіг чырвонаармейцаў, на Буйніцкім полі стварылі мемарыяльны комплекс, які размясціўся на плошчы ў 22 гектара. Аўтарам праекта выступіў архітэктар В. Чаленко. Мемарыял «Буйніцкае поле» быў адкрыты ў 1995 годзе, а ў 2002 годзе мемарыял быў прызнаны культурнай каштоўнасцю Беларусі.

На ўваходзе ўсталяваная арка, па баках якой устаноўлены барэльефы. Яны малююць схему абароны Магілёва, карціны бітваў з цытатамі і тэкст загаду аб узнагароджанні Магілёва ордэнам Айчыннай вайны I ступені.

Цэнтрам мемарыяла з’яўляецца капліца ў памяць аб загінуўшых салдатах. Унутры яна абліцаваная белым мармурам. На сценах размяшчаюцца мемарыяльныя дошкі з указаннем сотняў імёнаў апалчэнцаў і воінаў, якія аддалі жыцці для выратавання Магілёва. Для перапахавання астанкаў салдат стварылі склеп, які знаходзіцца пад капліцай.

Сімвалічным «помнікам» на Буйніцкім поле з’яўляецца і Возера слёз, каля якога любяць шпацыраваць мясцовыя жыхары. Гэта штучны вадаём, які сімвалізуе матчыны слёзы аб загінуўшых сынах.